“น่าภูมิใจเนอะ พิศวาสกูตอนเมา”
“อย่างน้อยก็รู้ว่าแหวนมันยังรู้อยู่บ้าง”
“รู้อะไร”
“รู้ว่ามึงเป็นผัวไง”
“ชู่ว์ เงียบ ๆ อย่าเสียงดัง แหวนคุยแป๊บ” แหวนส่งเสียงหลังจากที่เงียบอยู่สักพัก ผมกับไอ้เรซก็เงียบให้เธอ เพราะไม่รู้ว่าเธอจะพูดอะไรกับไอ้นั่น
หึ มีการกดเปิดสปีกเกอร์โฟนด้วย
(ฮันนี่)
“ยู”
(ฮันนี่ ยูทำไมเพิ่งโทรมา ไอส่งข้อความไปหายูหลายรอบแล้วก็ไม่กดอ่าน โทรหาก็ไม่ติด นี่ไอกำลังจะกลับแล้ว ยูอยากได้อะไรไหม) อ่าไอ้นี่ยังไม่กลับบ้านก็เลยไม่รู้เรื่องสินะ
“ไอขอโทษนะ ไอมีธุระด่วน ตอนนี้ไอรอขึ้นเครื่องแล้ว” แหวนคงพยายามอย่างมากเพื่อให้น้ำเสียงปกติ
(อะไร ยูพูดอะไร ไหนว่าเคลียร์งานมาแล้ว หรือว่าครอบครัวของไอทำอะไรยูเหรอ ใช่ไหมแหวน ยูบอกไอได้นะ ไอจะจัดการ...)
“ไม่ใช่ทอม ไอมีธุระจริง ๆ ไม่ได้เกี่ยวกับครอบครัวยูเลย”
(ยูพูดจริงเหรอ ไม่ได้ปิดบังอะไรแน่นะ)
“อื้ม พูดจริง ๆ”
(แบบนี้ก็ไม่ได้เที่
