เข้ามาใกล้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
“ระวังอะไร”
“ก็ระวังปากจะเจ่อไง” พูดเปล่าที่ไหนเอานิ้วมาไล้ริมฝีปากฉันด้วย แล้วยังพูดต่ออีกว่า “หรือบางทีที่จ่อค้างไว้วันนั้น อาจจะได้เข้าไปส่องกล้องข้างในก็ได้ ถ้าดื้อมาก ๆ”
ฉันมองหน้าดินด้วยความตกใจ พลางนึกถึงคำพูดของหวายขึ้นมาได้
‘แหวนรู้ไหมว่าคนเงียบ ๆ มันชอบเก็บกด แล้วเวลามันหื่นขึ้นมาก็เอาจนสลบคาเตียง ถ้ามันสงบก็อย่าไปหาปลุก ไม่งั้นแหวนอาจจะโดนรุกหนักได้ พูดแบบเข้าใจง่าย ๆ ก็ถ้าเสือหลับอย่าไปกระตุกหนวดมัน’
คือคำเตือนของหวายเมื่อนานมาแล้ว
“นะ นะ ไหนคุยกันแล้วว่าจะลืม แล้วก็ตกลงกันแล้วว่าเราคือเพื่อนกัน” ถึงกับเสียงสั่นเลยฉัน
“เพื่อนที่แอบแซบด้วยกันมีเยอะแยะ” ฝ่ามืออุ่นประคองใบหน้าของฉันไว้ ฉันพยายามเบี่ยงหน้าหลบ แต่ว่ามันไม่เป็นผลเนื่องด้วยพื้นที่ในรถมันแคบ
“แต่เราจะไม่ใช่หนึ่งในนั้น” เมื่อหนีไม่ได้ฉันจึงต้องสู้เผชิญหน้ากับดิน
ใบหน้าเรียบเ
