5
“อีหนิงงงง...ทำอะไรอยู่ ทำไมไม่ออกมากินข้าวสักทีห้ะ!”
เสียงของนงคราญแม่ของหนิงตะโกนออกมาจากห้องครัว เมื่อลูกสาวตัวแสบไม่ยอมลงมากินข้าวเสียที เรียกตั้งหลายรอบแล้วก็ไม่ยอมขานรับ ไม่รู้ไม่ทำอะไรอยู่กันแน่
“อ่าส์...ซี้ดด ไอ้ยอด...ยะ อย่า” หนิงพยายามกลั้นเสียงครางของตัวเองเอาไว้ เธอพยายามแกะมือหนาของเขาให้ออกจากเต้าใหญ่ของตัวเอง
แต่เขาก็ยังคงดื้อด้านบีบเคล้นมันอย่างหนัก พร้อมกับไซร้คอขาวนวลของหนิง สูดความหอมเข้าไปเต็มปอดโดยไม่สะทกสะท้านเสียงห้ามของเธอเลยสักนิด
“หืมมม...อย่าดิ้นสิอีหนิง...ยิ่งมึงดิ้นกูยิ่งอยากกระแทกมึงแรงๆ รู้ตัวไหม” ไอ้ยอดกระซิบใกล้กับใบหูขาวผ่องของหญิงสาวเบาๆ จนคนได้ยินขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง ตอนนี้เธอได้แต่ยืนนิ่งๆ ยอมให้มันเคล้นหน้าอกจากทางด้านหลังโดยไม่เปล่งเสียงห้าม หรือดิ้นอีกเพราะรู้ว่าคนอย่างมันพูดจริงทำจริงแน่
ก่อนหน้านี้เธอกำลังอาบน้ำเตรียมตัวจะไปกินข้าว แต่อยู
