4
สองสัปดาห์ผ่านไป
นับวันข้าวหอมก็ยิ่งได้รับความโปรดปรานจากคุณท่านมากยิ่งขึ้นจนกลายเป็นคนโปรดคนล่าสุด เป็นที่น่าอิจฉาของเหล่าสาวใช้คนเก่า เพราะกว่าพวกเธอจะได้บ้านหลังหนึ่งก็ใช้เวลาอย่างต่ำหนึ่งเดือน แต่ยัยเด็กใหม่กลับได้มาง่ายๆ เพียงแค่ไม่กี่วัน
ปกติน้ำรินก็ไม่ชอบขี้หน้าข้าวหอมอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยิ่งเกลียดเธอเข้าไปใหญ่ ในหัวคิดแต่เรื่องหาทางกำจัดยัยเด็กเมื่อวานซืนออกไปจากบ้านหลังนี้ให้เร็วที่สุด
“ข้าวหอม...ป้าเพ็ญตามหาเธอจนวุ่น ไปอยู่ไหนมา?” เสียงของบีมเอ่ยถามข้าวหอมที่กำลังนั่งทาเล็บอยู่ตรงศาลาสวยสีขาวขนาดเล็กในสวนดอกไม้
เธอกำลังจะมานั่งเล่นที่นี่ ได้ยินป้าเพ็ญถามหาเด็กสาว บอกว่าโทรหาก็ไม่ติด จึงช่วยตามหา และมาเห็นเธอนั่งทาเล็บอย่างสบายใจอยู่ในศาลาหลังนี้เข้าพอดี
“ฉันลืมพกมือถือมาน่ะ ป้าเพ็ญเรียกฉันทำไมเหรอ?” ข้าวหอมเงยหน้าขึ้นมามองร่างอวบอิ่มของบีมในชุดธรรมดา แต่กลับดูน่ารักน่าทะนุถน
