สายๆ วันต่อมาอวิกาตื่นมาพบว่าเธออยู่คนเดียว เมื่อได้ยินเสียงคุยกันกระหนุงกระหนิง เธอจึงลุกจากที่นอนออกไปมองด้านนอก สองพ่อลูกตื่นแล้วเรียบร้อย ดูว่าน่าจะตื่นนานแล้วด้วยจากการที่น้องเอื้ออาบน้ำแต่งตัวและใส่ชุดใหม่ เด็กหญิงกำลังทานอาหารเช้าอยู่ เห็นดังนั้นเธอจึงเดินกลับเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวในห้อง
หญิงสาวสำรวจร่างกายตนเองในกระจก พบว่ามีรอยแดงตามผิวใต้ร่มผ้า เธอกัดริมฝีปากอย่างขุ่นเคือง คิมหันต์ไม่ควรฉวยโอกาสในตอนที่เธอไม่รู้สึกตัว และควรให้สิทธิ์เธอตัดสินใจก่อนไม่ใช่มัดมือชกแบบนี้
อวิกาแต่งตัวเสร็จแล้วตอนที่คิมหันต์เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ทั้งคู่สบตากันในกระจกชายหนุ่มเห็นแววตาไม่พอใจในดวงตาคู่นั้น
“อ้อมออกไปทานอาหารเถอะ จะเย็นหมด”
“อย่าทำแบบนี้อีกนะหมอ ฉันไม่อยากรู้สึกเลยว่าคุณเป็นคนที่ฉันไว้ใจไม่ได้” อวิกาขบฟันด้วยความไม่พอใจ
“อ้อม..” เขาทอดเสียงยาว “พี่ขอโทษ แต่พี่รักอ้อมเรารักกั
