เช้านั้นอวิกาสั่งอาหารเช้ามาให้ลูกและตัวเองหลังจากที่จับน้องเอื้ออาบน้ำแต่งตัวแล้ว เธอเริ่มเก็บเสื้อผ้าจัดของเตรียมตัวกลับลำพูน น้องเอื้อเดินไปหาบิดาอย่างสงสัยที่ไม่เห็นเขาลุกมาเล่นด้วย
“น้องเอื้อมานี่ค่ะลูก คุณพ่อหลับอยู่” อวิกาเรียกลูก สาวน้อยหันมามองหน้าแม่ เธอกวักมือเรียก
“มาดูนี่เร็ว” อวิกาเปิดแท็บเล็ตเมื่อเด็กหญิงเห็นดังนั้นเธอรีบวิ่งมาหาทันที เพราะอวิกาไม่ค่อยให้ลูกดูบ่อยนัก
เธอเปิดรูปทะเลให้ลูกสาวดูไปเรื่อยๆ ดูรูปปะการังและสัตว์ทะเลต่างๆ “นี่..สวยไหมคะ”
“สวยค่ะ” น้องเอื้อดูอย่างสนใจ
“ไปกันไหมเดี๋ยวแม่พาไป” เด็กหญิงพยักหน้า
“ไปค่ะ พ่อไปด้วยนะ” เธอบอกคุณแม่
“ไปสิลูก” คิมหันต์ตอบ เขาตื่นแล้วหลังจากได้หลับไปสามชม.
“เราจะไปกันกี่โมงดี” เขาถามอวิกา หญิงสาวมองนาฬิกา
“เพิ่งเก้าโมง ไปสักสิบโมงก็ได้ค่ะ คุณจะทานอะไรก่อนก็ได้” เธอตอบ
ชายหนุ่มพยักหน้า “พี่อาบน้ำก่อน ฝากอ้อมสั่งอะ
