พีรยามาหาอวิกาที่ร้านในวันต่อมา เมื่อคุณมัญชุตากลับกรุงเทพฯ ไปแล้ว “ฉันได้ข่าวว่าแกกลับไปจดทะเบียนกับหมอคิม จริงรึเปล่าอ้อม” พีรยาจ้องหน้าเพื่อน “อืมมม ก็ตามนั้นล่ะ” อวิกาหลบตาเพื่อนสาว “แกคิดอะไรอ้อม แกจะทำอะไร” พีรยาถามตรงๆ “เปล่า ฉันแค่ทำเพื่อลูก ถึงยังไงหมอคิมเขาก็รักน้องเอื้อมากกว่าคนอื่น” อวิกาไม่มองหน้าพีรยา “แกโกหกไม่เก่งเลยอ้อม แต่ถ้าแกตัดสินใจแล้วก็เอาเถอะ แล้วนี่แกจะใช้ชีวิตผัวเมียกับเขาได้แบบปกติจริงๆ เหรอ” พีรยาพูดตรงยิ่งกว่าตรง “มันไม่ปกติหรอกมด ฉันก็มีเงื่อนไขของฉัน” อวิกาตัดสินใจเล่าถึงเงื่อนไขเจ็ดข้อของเธอ ทำให้พีรยาถึงกับตาโตเมื่อได้ยินจนหมด “โอ้โห โหดมากแกจะแยกห้องนอนกับเขา ไม่นอนด้วยกัน ไม่มีอะไรกัน และก็ห้ามเขาไปมีอะไรกับใครนอกบ้าน มีหน้าที่จ่ายเงินให้แกอย่างเดียว ส่วนแกจะคบใครก็ได้” พีรยานึกเห็นใจคิมหันต์วูบหนึ่ง แต่ก็แค่วูบเดียวเพราะสิ่งที่คิดตามมาคือ “สมควร”

