ขอหย่า

เย็นนั้นอวิกากลับบ้านเร็วกว่าปกติ หญิงสาวตัดสินใจจะจบความสัมพันธ์ที่แสนอึดอัดนี้ลงเสียที คิมหันต์มองเธออย่างประหลาดใจ เขาไม่พบหน้าอวิกาในตอนเย็นมาหลายเดือนแล้ว จนเขาเองก็เริ่มรู้สึกตัวว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้อวิกาไม่อยากอยู่บ้าน “วันนี้อ้อมเลิกงานเร็วเหรอครับ” เขาถามเธอ ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้คำตอบ หากแต่ผิดคาด “ค่ะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ” เธอตอบ “พอมีเวลาคุยสักแปบไหมคะ” “ได้สิ อ้อมจะคุยที่ไหน” คิมหันต์กระตือรือร้น อวิกาเรียกพี่เลี้ยงมาอยู่กับน้องเอื้อก่อนที่เธอจะพูดว่า “คุยกันหน้าบ้านดีกว่าค่ะ” หญิงสาวเดินนำออกไป คิมหันต์ก้าวเท้าตามเร็วๆ อวิกายกมือขึ้นกอดอก เธอมองไปทางหน้าบ้าน คิดว่าเรื่องมาถึงตรงนี้ได้ยังไง ก่อนที่จะพูดว่า “เราหย่ากันเถอะค่ะ” น้ำเสียงเธอราบเรียบ ไม่ต่างจากวันที่เขาบอกขอหย่ากับเธอเมื่อสองปีกว่าก่อนนั้น เมื่อต้องมาเป็นคนที่พูดคำนั้นเอง หญิงสาวจึงเข้าใจได้ดีว่า เ