สองปีก่อน
“พ่อ พ่อขา”
คิมหันต์สะดุ้งตื่นจากความฝัน เขามาอยู่ที่นี่ได้สามเดือนแล้ว และมักจะฝันว่าได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงเรียกเขาว่า 'พ่อ' บ่อยๆ เขาคิดถึงอวิกาตอนนี้เธอน่าจะท้องได้ห้าเดือนแล้ว ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไร
ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกา มันบอกเวลา 03:00 น. เขาได้ยินเสียงไขกุญแจห้องเปิดประตูเข้ามา ดารินเพิ่งกลับจากข้างนอกหรือ เขาจึงเปิดประตูห้องนอนออกไปดู
“ยังไม่นอนเหรอคะที่รัก” ดารินเซนิดๆ เธอกำลังถอดรองเท้าบูทเหวี่ยงมันไปคนละทิศละทาง
“ทำไมถึงดื่มหนักขนาดนี้ แล้วพรุ่งนี้คุณจะไปทำงานได้เหรอ” คิมหันต์ตำหนิ แต่ดารินหัวเราะ
“ไปไม่ไหวก็ไม่ไป จะเครียดทำไม”
ดารินล้มตัวนอนที่โซฟาแล้วหลับไปในเวลาต่อมาคิมหันต์ส่ายหน้าเมื่อเห็นดังนั้น เขาไม่รู้ว่าเขาเห็นความดีอะไรในตัวผู้หญิงคนนี้เมื่อสี่เดือนที่แล้ว
หลังจากนั้นคิมหันต์จึงเริ่มถอยห่างจากดาริน พร้อมกับที่ฝันเห็นเด็กผู้หญิงบ่อยขึ
