ตอนอวสาน

1256 Words

ภาพผู้ชายร่างกายใหญ่โตที่นอนเอกเขนกอยู่บนเตียงเรียกสีสันบนแก้มนวลให้ระเรื่อขึ้นได้อีกครั้ง ยาหยีปิดประตูเบาๆ ขณะเคลื่อนกายไปหยุดที่ขอบเตียงนอน ร่างทั้งร่างของคอร์เนลมีเพียงกางเกงในแบบบ็อกเซอร์สีเข้มตัวเดียวเท่านั้นสวมใส่อยู่ “มาหาผมสิลูกหยี คิดถึงใจจะขาดอยู่แล้ว” เขากวักมือเรียก และหล่อนไม่เสียเวลาคิดเลยที่จะรีบโผขึ้นไปหาชายหนุ่มบนเตียงนอน เขาตวัดแขนรัดร่างอรชรเอาไว้แน่น พรมจูบทั่วใบหน้างามด้วยความโหยหาจับใจ “ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราพึ่งห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง” ยาหยียกนิ้วมือขึ้นมานับ แล้วพูดเสียงกลั้วหัวเราะ “หกชั่วโมงเองค่ะ แต่คุณทำเหมือนเราห่างกันมาเป็นปี” “แค่นาทีเดียวที่ไม่มีคุณอยู่ข้างๆ ผมก็แทบบ้าแล้วทูนหัวจ๋า เมื่อไรคุณจะเรียนจบกันนะจะได้ไปทำงานเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของผมสักที ขืนอยู่ห่างกันแบบนี้ทั้งวัน ผมต้องย้ายออฟฟิศมาไว้ในห้องนอนแน่ๆ เลย” สาวน้อยหัวเราะคิกคัก ลูบไล้นิ้วเรีย

Great novels start here

Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD