“รักผมตั้งแต่ตอนไหนหรือทูนหัว”
คนตัวโตดันร่างบอบบางของภรรยาให้นอนลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล เขายิ้มกว้าง ดวงตาอัดแน่นไปด้วยแรงสิเน่หาขณะตามทาบทับลงไป ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่ง
“ถ้าฉันบอกไปอย่าหัวเราะนะคะ”
ยาหยีว่าพลางแก้มแดงระเรื่อ
“ตกลงทูนหัว ไหนบอกมาสิว่ารักผมตั้งแต่เมื่อไร” คนพูดยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี
หญิงสาวเสหลบตา ขณะใช้มือปลดกระดุมเสื้อราคาแพงของสามีแก้เขิน
“ตั้งแต่แรกเห็นนั่นแหละค่ะ”
“ครั้งแรกที่เจอกันเลยหรือ?”
ยาหยีพยักหน้ารับอย่างอายๆ
“ฉันไม่เคยให้ความสนใจต่อเพศตรงข้ามมาก่อน จนกระทั่งเจอคุณ หัวใจของฉันเต้นแรงมาก และผู้คนรอบๆ ตัวคุณก็กลายเป็นต้นไม้ไปหมดเลย”
“นั่นผมพอจะรู้ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ใช่คนแรกของคุณหรอกลูกหยี”
ชายหนุ่มสนับสนุนความคิด ก่อนจะก้มลงดูดปากอิ่มหนักๆ อย่างอดใจไม่ไหว
“คุณทำให้ฉันแทบจะหยุดหายใจ และทำให้ฉันคิดถึงตลอดเวลา ขนาดเรียนหนังสือยังเห็นหน้าอาจารย์เป็น
