41
- ลักพาตัว –
ฉันเดินตรงดิ่งมายังห้องนอนตัวเอง หยิบโน๊ตบุ๊คเครื่องเก่าที่เก็บซ่อนไว้ไม่เคยเปิดออกมาใช้งาน จึงได้แต่ภาวนาว่ามันจะยังใช้งานได้
“โอ้...ขอบคุณพระเจ้า ยังเปิดได้อยู่แหะ..” ฉันแชร์ Wifi จากมือถือก่อนจะโอนข้อมูลของบริษัทที่อยู่ในเครื่องพ่อไปยัง Drive ของฉัน มันใช้เวลาไม่นานนักเพราะอาจจะเป็นไฟล์เอกสารซะส่วนใหญ่ จากนั้นก็ทำการลบข้อมูลให้หมดและเก็บโน๊ตบุ๊คไว้ที่เดิม
‘ตื้ด......ตื้ด.....’ เสียงมือถึงของฉันดังขึ้น เมื่อหยิบมาดูก็พบว่าเป็นเขาที่โทรเข้ามา
“ฮัลโหล...ว่าไงคะ”
(ฟ้า....อยู่ไหน ผมกลับมาที่ห้องไม่เห็นคุณ)
“เอ๊ะ...พี่ถามแปลก ๆ ก็พี่ส่งลูกน้องคนสนิทที่ใส่แว่นมารับฟ้าให้ไปหาพี่ไม่ใช่เหรอคะ”
(หืม...ว่าไงนะ) เสียงของปลายสายมีท่าทีตกใจ
“พี่เอ็ดเวิร์ด งงอะไรรึเปล่า แกล้งฟ้ารึเปล่านา.....” ฉันพูดหยอกแหย่เขาไป เขาจะไม่รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ไหนส่งลูกน้องมาตามขนาดนี้ มองทอดสายตาผ
