16
- เป็นฉันเนี่ยนะ –
คุณเอ็ดเวิร์ดหันกลับไปสนใจทำงานเงียบ ๆ ส่วนฉันก็ปลีกตัวมานั่งรอในห้องนอนแทน ฉันกวาดตาไปมองดูรอบ ๆ อย่างตั้งใจ เพราะแม้จะเคยนอนที่นี่มาสองหน แต่ทุกครั้งก็อยู่ในตอนที่สติเลอะเลือน แถมตื่นมาก็ต้องวิ่งกุลีกุจรอยากรีบออกจากห้องนี้ทุกที เลยไม่เคยได้สังเกตหรือมองอย่างตั้งใจเลยสักครั้ง
“ห้องดูระเบียบ สะอาดตาจัง ที่นอนก็เรียบผ้าปูตึงอย่างกับหน้าของเขาเลยแหะ เหมือนไม่ค่อยผ่านการใช้งาน ดูไม่ออกเลยแหะว่าห้องนี้จะมีผู้หญิงเข้าออกทุกวันได้”
ฉันเดินไปรอบ ๆ มองนั่นมองนี่ แต่ก็มีมารยาทพอที่จะไม่แตะต้องของมั่วซั่วใด ๆ ในห้อง แน่นอนว่าฉันกลัวว่าหากมีของอะไรเสียหาย แล้วเขานำไปพิสูจน์ลายมือมันอาจจะทำให้ฉันเป็นผู้ต้องสงสัยได้ไงล่ะ คนอย่างเขานะเป็นคนที่ไม่ควรมีปัญหาด้วยสุด ๆ แค่คิดก็หัวหดหมดแล้วเนี่ย
“แล้วจะให้ฉันทำอะไรในห้องรอล่ะเนี่ย เตียงก็เรียบตึงซะไม่กล้าไปนั่งให้มันยับ” ฉันยื
