28 ฉันจูบเธอได้ไหม
หลังเดินทางมาทั้งวันก็ยังไม่พ้นจากป่าสักที ทำให้ทั้งสองต้องหยุดพักเพราะร่างกายของเหนือเมฆยังไม่หายดี
“เราพักตรงนี้ก่อนละกัน”
ทั้งสองหยุดพักอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ติดลำธาร บริเวณนี้มีร่องรอยของการก่อไฟและมีเศษขยะ คิดว่าน่าจะเป็นจุดหยุดพักของพวกชาวบ้านที่เข้ามาหาของป่า
“ฉันคิดว่าอีกไม่กี่กิโลน่าจะถึงทางออก” เหนือเมฆเพ่งมองใบหน้าของทานตะวันแล้วก็อดเป็นห่วงหญิงสาวไม่ได้จริงๆ ที่เธอต้องมาลำบากแบบนี้ก็เพราะเขาแท้ๆ
แม้จะเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
“ค่ะ” เธอตอบสั้นๆแล้วเดินผ่านหน้าเขาไป หยุดนั่งอยู่ริมลำธาร เหนือเมฆเห็นภาพนั้นแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ก่อนจะเดินเข้าไปแล้วดึงแขนของเธอแล้วดันร่างบางให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว “ว้ายย!! จะทำอะไร ปล่อยฉันนะ!”
“อยู่นิ่งๆก่อนได้ไหม” เหนือเมฆกอดรัดร่างเหน่งน้อยไว้แน่น เธอดิ้นสู้สุดใจ แต่ก็สู้แรงมหาศาลไม่ได้อยู่ดี
เขาอยากกอดทานตะ
