Episode 47 ฉากสำคัญ
อาคินรีบเดินตามมินวามาติดๆ ก่อนจะหยุดเธอเอาไว้ด้วยการคว้ามือไปจับแขนเธอเอาไว้ ทำให้เธอต้องหยุดเดินหันมามองหน้าเขา
“ปล่อย”
“ไม่ปล่อย”
“จะมาจับทำไม ไปอยู่กับผู้หญิงนมโตคนนั้นไป ไหนบอกว่าคิดถึงนักหนาไงที่ผ่านมาไปมีอะไรกับใครมากี่คนแล้วก็ไม่รู้”
“ก็นั่นมันเมื่อก่อนไม่ใช่ตอนนี้ ตอนนี้พี่มีมินแล้วไง มีมินคนเดียวด้วย” อาคินพยายามอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจ เขาจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเคยเจอกับผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่ แสดงว่ามันคงจะนานมากแล้วจนเขาจำไม่ได้
“ไม่จำเป็นต้องมาอธิบายให้ฉันฟังหรอก” คนตัวเล็กพยายามดึงมือออก แต่ก็เอาชนะแรงของอีกฝ่ายไม่ได้ “ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ”
“ไม่ปล่อย” เขาบอกพร้อมกับอุ้มคนตัวเล็กพาดบ่าออกมายังด้านนอกของโรงแรมที่ติดทะเล ชายหาดที่ไร้ผู้คนมีเพียงแสงจันทร์ที่สะท้อนลงมาบนผิวน้ำ ทำให้อาคินคิดว่านี่เป็นสถานที่ที่เหมาะจะพูดคุยกันตามลำพัง
ร่างบางถูกวางลงบนพื้นหาดทร
