คิริวยังคงยืนอยู่ที่เดิม แววตานิ่ง ๆ ของเขายังคงจับจ้องอัญชันเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
อัญชันรู้สึกใจเต้นเบา ๆ พลางก้มหน้ามองมือของตัวเอง รู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว
“พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนิ” คิริวเอ่ยเสียงเรียบ พลางมองอัญชันด้วยสายตานิ่ง ๆ แต่แฝงความสนใจ
อัญชันกัดปากเล็กน้อย “ก็บอกไว้ก่อนไงคะ อัญชันคบกับนนท์ไม่ได้หรอกค่ะ” เธอพูดเสียงเบา แต่หนักแน่น พลางเหลือบตามองคิริวด้วยแววตารู้สึกเขิน ๆ
“ทำไม!” เขาถามเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับดุ ทำให้อัญชันสะดุ้งเล็กน้อย
“ก็…อัญชันมีคนที่ชอบแล้วนี่ค่ะ” เธอตอบพลางหน้าแดงขึ้นอย่างอดไม่ได้ รู้สึกหัวใจเต้นแรงเพียงแค่คิดถึงความจริง
“ใคร” คิริวถามต่อ แววตาของเขายังคงจับจ้องเธออย่างตั้งใจ
อัญชันยิ้มมุมปากอย่างอาย ๆ พลางส่ายหน้า “ไม่บอกหรอกค่ะ บอกไปพี่คิริวก็ไม่รู้จักอยู่ดี” เธอพูดพร้อมเดินไปนั่งที่โต๊ะเล็กๆ
“เป็นเด็กเป็นเล็ก คิ
