เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมเบอร์แปลกปรากฏบนหน้าจอ เดย์ที่กำลังจัดการงานอยู่ขมวดคิ้วแน่นเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงเรียบต่ำตามสไตล์ “ครับ…ใคร?” เสียงจากปลายสายดังขึ้นชัดเจน แต่กลับทำให้เลือดในกายเดย์เย็นวาบทันที “ขอโทษนะครับ คุณเป็นญาติของ อัญชัน พิริยะกุล หรือเปล่า ตอนนี้รถที่เธอนั่งประสบอุบัติเหตุบนถนนสุขุมวิทครับ ทางเรากำลังเร่งนำตัวส่งโรงพยาบาล” มือที่ถือโทรศัพท์ของเดย์ถึงกับกำแน่น เสียงหายใจหนัก ๆ ดังลอดออกมาโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าคมเคร่งเครียดในทันที “…ว่าไงนะ” เสียงของเดย์ทุ้มต่ำลงราวกับกดไว้ไม่ให้ระเบิดออกมา “ครับ ตอนนี้เธอสลบอยู่ในรถกู้ชีพ แต่ยังมีสัญญาณชีพ อาการบาดเจ็บยังไม่ทราบแน่ชัด ทางเราจะพาไปที่โรงพยาบาลสุขุมวิท ขอให้ญาติติดต่อไปด่วนที่สุดครับ” เดย์กัดฟันแน่น กำโทรศัพท์ในมือแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดขึ้นมา เขาเอ่ยถามเสียงต่ำกดลึกแทบกลายเป็นคำขู่ “แล้วอีกคนที่ไปกับเ

