“กรุงเทพ”

- กรุงเทพ - รถกระบะสีเก่าที่บรรทุกสัมภาระแล่นเข้ามาในเขตเมืองใหญ่ แสงนีออนจากป้ายโฆษณาและแสงไฟรถยนต์นับร้อยคันทำให้ทิวทัศน์รอบตัวเต็มไปด้วยความพลุกพล่าน แตกต่างจากลำปางอย่างสิ้นเชิง อัญชันนั่งเบาะหลัง กอดหมอนใบเล็กแน่น ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองตึกสูงระฟ้าที่เรียงรายตลอดสองข้างทาง สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนแม่จันทร์ฉายที่นั่งข้าง ๆ อดหัวเราะไม่ได้ “ตาไม่กะพริบเลยนะลูก” แม่เอ่ยแซวเบา ๆ “ก็อัญชันเพิ่งเคยเข้ามาในกรุงเทพจริง ๆ จัง ๆ ครั้งแรกนี่คะ!” อัญชันหันไปยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกาย “มันสวยมากเลยแม่ ไฟเต็มไปหมดเลย” พ่อไพโรจน์ที่นั่งขับอยู่เอ่ยเสียงทุ้ม “สวยก็จริง… แต่เมืองแบบนี้มันก็วุ่นวาย อัญอย่ามัวตื่นตา จงมีสติให้มาก ๆ เข้าใจไหม” “ค่าาา~” อัญชันรับคำเสียงใส แต่ก็ยังหันกลับไปมองตึกสูงไม่หยุด ไม่นาน รถกระบะก็ค่อย ๆ เลี้ยวเข้าไปในซอยหนึ่ง ก่อนจะหยุดที่ด้านหน้าคอนโดสูงกลางเมือง ที่พัก