โกดังร้างตั้งตระหง่านอยู่กลางพื้นที่กันดาร รอบ ๆ เงียบสงัดไร้ซึ่งผู้คน มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านยอดหญ้าขึ้นรกท่วมหัว จนแทบกลืนรั้วลวดหนามที่ขึ้นสนิมและกำแพงซีเมนต์แตกร้าวเข้าไปทั้งแถบ
ต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นกระจัดกระจายบดบังแสงไฟจากถนนด้านนอกจนแทบไม่เล็ดลอดเข้ามา มีเพียงแสงจันทร์สีซีดลอดผ่านกิ่งไม้ลงมากระทบโครงเหล็กผุ ๆ ของโกดังให้ดูราวกับซากอสุรกายกำลังยืนรอคอยอะไรบางอย่างอยู่ในความมืด
ไม่มีบ้าน ไม่มีตึก ไม่มีแม้แต่เสียงหมาเห่า มีเพียงบรรยากาศวังเวงกดดันที่ทำให้หัวใจของใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาที่นี่เต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เหมือนพื้นที่ตรงนี้ถูกตัดขาดออกจากโลกภายนอก เหมาะที่สุดสำหรับการซ่อนความลับ…หรือเค้นความจริงจากใครบางคน
คิริวก้าวเท้าเข้าไปในโกดัง เงียบจนได้ยินเพียงเสียงส้นรองเท้าหนังแข็งกระทบกับพื้นปูนเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและกลิ่นอับชื้นจากความเก่าแก่ของที่แห่งนี้ แสงจากหลอดไฟดวงเล็ก
