“อัญชัน!”

บรรยากาศบนโต๊ะถึงกับระอุ ราวกับเปลวไฟลามขึ้นมาจากอกของทุกคน “นี่แกทำบ้าอะไรลงไปห๊ะ อิงอร!” เสียงของคุณไพลินดังลั่นจนผู้คนโต๊ะใกล้เคียงเริ่มหันมามองด้วยความสนใจ ใบหน้าของเธอแข็งตึงเต็มไปด้วยโทสะ “คุณแม่…” อิงอรเสียงสั่น ดวงตาเอ่อคลอน้ำตา พยายามเอื้อมมือไปหาแม่ แต่คุณไพลินสะบัดแขนออกอย่างแรง “อย่ามาเรียก! แกทำให้แม่กับพ่อขายหน้าตระกูลแบบนี้…รู้บ้างไหมว่ามันเลวร้ายแค่ไหน!” “คุ…คุณแม่ อิงอรไม่ได้ตั้งใจ อิงอรรักคิริวนะคะ อิงอร…” “พอ! หุบปาก!” คุณเสกสรรค์ตวาดเสียงกร้าว ตบโต๊ะดัง ปัง! จนแก้วไวน์สั่นระรัว “แกยังมีหน้ามาพูดเรื่องรักกับเขาอีกหรอ หลังจากที่ทำเรื่องน่าขายหน้าแบบนี้น่ะห๊ะ!” อิงอรสะดุ้งตัวโยน ร่างสั่นสะท้านทั้งน้ำตาไหลพราก คุณไพลินเม้มปากแน่น ก่อนจะหันไปมองหน้าลูกสาวด้วยสายตาเย็นเฉียบ “กลับบ้าน! เดี๋ยวนี้! กลับไปคุยกับแม่ที่บ้านยัยตัวดี” อิงอรตัวแข็งทื่อ ใจเต้นรัวอย่างคนจนมุม เธ