(อืม) “สะดวกเจอกันไหมคะ เพ้นท์มีเรื่องคุยด้วย” (เรื่องอะไร) “ก็...” (เฮียเซ้นต์รอนานไหมคะ) (เอาไว้เดี๋ยวโทรกลับนะ) “อื้ม” ยังไม่ทันที่ฉันจะขานรับ เขาก็กดตัดสายไปก่อนแล้ว คงกลัวว่าแฟนคนใหม่จะจับได้สินะ กว่าจะรวบรวมความกล้ากดโทรหารู้ไหมว่ามันยากแค่ไหน ไม่น่าโทรหาเขาเลย โทรแล้วก็เจออะไรก็ไม่รู้ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขามีแฟนแล้ว ทำไมถึงได้ยังทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนั้นนะ จะมาเดินซ้ำรอยเรื่องของออยล์อีกเหรอ เดินเป็นวงกลมไม่ไปไหนอยู่อย่างนั้น ไม่สิ ไม่เอาอย่างนั้น ฉันควรจะเลิกทำตัวแบบนั้นได้แล้ว เลิกทำได้แล้วจริง ๆ ฉันไม่ควรเข้าไปแทรกกลางรักของคนอื่น ตัดสินใจได้แล้วจึงกดโทรหาป๊า (ครับลูกสาว) “ป๊าว่างไหมคะ” (ว่างสิ เกิดอะไรขึ้น ให้ป๊าไปหาไหม) (เพนท์เป็นอะไรคะ) เสียงแม่แทรกเข้ามาจากนั้นแม่ก็เป็นคนพูด (เป็นอะไร ใครรังแก) “ตื่นเต้นเกินไปแล้ว ลูกสาวคุณนายพัดชาใครจะกล้ารังแก” (อยู่ไหนเ

