“ขอโทษนะ” หลังจากที่ฉันเงียบ พี่เซ้นต์ก็พูดขอโทษ
“ขอโทษอะไรคะ”
“ที่ปล่อยให้เลี้ยงลูกเพียงลำพัง เผชิญปัญหาเพียงลำพัง”
“เอาอะไรมามั่นใจว่าอินเลิฟเป็นลูกของพี่”
“…” พี่เซ้นต์กดโทรศัพท์แล้วยื่นมาให้ฉันดู จากนั้นเขาก็พูด “ตอนแรกพี่ก็อยากเงียบไว้แล้วก็ค่อยเป็นค่อยไปเรื่องของเรา แต่พอคิดดูอีกทีพี่ก็ไม่อยากเดินอ้อมอีกแล้ว ไม่อยากเสียเวลาอีก อยากใช้เวลากับเพ้นท์กับลูกตลอดไป อยากสร้างความสุขให้เราทั้งสามคน”
“หว่าหวารู้เรื่องนี้ไหม” สิ่งที่เขาให้ฉันดูคือภาพจากกล้องวงจรปิดของร้านหว่าหวา เป็นช่วงที่ฉันกับหว่าหวาพูดคุยกันเรื่องพ่อของอินเลิฟ
“ไม่รู้ หว่าหวาไม่รู้ตัวว่าถูกจับตาดูตลอด ไอ้โจมันรักหว่าหวามากจนไม่ไว้ใจ มันชอบแอบดูกล้องอยู่บ่อย ๆ”
“เหอะ พวกพี่นี่ตลกดีนะคะ ไม่แปลกใจเลยที่คบกันได้”
“พี่อาจจะเข้าหาเพ้นท์ด้วยเหตุผลที่ไม่ดีนัก แต่ว่าพี่รักเพ้นท์คือเรื่องจริง ตั้งแต่เราคบกันกระทั่งเลิกกันพี
