ต่อมาสีดาย้อนกลับไปที่ไร่กาแฟที่ทองผาภูมิ และเธอก็ต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เมื่อเจอคนที่ไม่คิดว่าจะเจอที่นั่น
“พวกแกฉันถามอะไรหน่อยสิ คุณอิทกับเมียเขามาที่นี่เหรอ” เธอถามคนงานที่เจอหลังจากที่แอบกลับเข้ามาในไร่เพื่อเก็บของที่ยังเอาไปไม่หมด และเจอว่าอิทธิกับศกุนตลาก็อยู่ที่นั่นทั้งสองคน
“ใช่สิ มาตั้งแต่เมื่อวาน ป้าไปไหนมาล่ะไม่เห็นตั้งหลายวัน”
“ข้าก็ไปทำธุระปะปังของข้าบ้างสิ” สีดาพลางมองซ้ายมองขวา กิริยานั้นทำให้คนงานขมวดคิ้วมองท่าทางลุกลี้ลุกลนของคนตรงหน้าอย่างแปลกใจว่าสีดาเป็นอะไร แต่ยังไม่ทันพูดอะไรนางก็ถามมาอีก
“แล้วมีใครถามหาข้าบ้างไหม”
คนงานมองหน้ากันก่อนจะตอบ “ไม่มีนะป้า ป้าจะเอาไรเหรอ”
สีดาส่ายหน้าปฏิเสธทันที “เปล่าไม่มีอะไร ข้ามองหาไอ้กล้าน่ะ นึกว่ามันอยู่แถวนี้”
คนงานทำท่าเข้าใจ “อ้อ มันติดหนี้ป้าล่ะสิ วันนี้เมื่อเช้าก็คนมาหามัน เขาบอกว่ามันกู้เงินเขาไว้แล้วหาย
