ถึงขนมอร่อยก็ไม่ได้ใจเธอ

อิสริยาได้รับโทรศัพท์จากพ่อแม่สามีคือนายศิริและนางธิดา ทั้งสองเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมจนเกษียณ แล้วก็ไปซื้อที่ผืนเล็กๆ ต่างจังหวัดทำการเกษตรแบบผสมผสานมีรายได้แบบพออยู่พอกิน ซึ่งปกติลูกชายและลูกสะใภ้ก็มักจะไปเยี่ยมท่านทุกปี “ค่ะคุณแม่ ปีนี้เหรอคะ” อิสริยานิ่งไปเมื่อนางธิดาถามว่าปีนี้พวกเธอจะไปที่ไร่ไหม “ใช่ลูก ปีนี้องุ่นติดลูกเยอะอยากให้มากัน ปีนี้น่าจะอากาศกำลังดีด้วยนะลูกถ้ามาต้นปีหน้าก็ยังไม่ร้อนมาก” นางธิดาพูดถึงไร่องุ่นที่ปีนี้เริ่มให้ผลผลิตเยอะขึ้นกว่าปีก่อนมาก ตอนนี้ใกล้ปลายปีแล้วองุ่นจะติดผลและไปพร้อมเก็บเกี่ยวในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเมษายน หญิงสาวลังเลเรื่องที่เธอย้ายออกจากบ้านนั่นก็อีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกผู้ใหญ่ทั้งสอง ด้วยความเอ็นดูที่พวกท่านมีให้เธอและลูกมาตลอด ทำให้เธอเหมือนคนที่น้ำท่วมปากลำบากใจแบบในตอนนี้ “เอ๋ถามพี่เก่งก่อนนะคะแม่ว่าจะไปได้ช่วงไหน เผื่อเขาติดงานอะไรค่