สองเดือนต่อมาสกนธีและอิสริยาพาลูกไปเยี่ยมปู่ย่าที่ไร่เกษตรแนวใหม่ที่จังหวัดราชบุรี อันเป็นที่ซึ่งพวกท่านตั้งใจไว้จะอยู่ที่นี่จนถึงบั้นปลายชีวิต สกนธีทำหน้าที่สารถีชายหนุ่มลางานมาสองวันติดต่อกับวันหยุดเสาร์อาทิตย์อีกสองวัน ส่วนร้านของอิสริยานั้นเปิดตามปกติเพราะวางระบบให้ผู้จัดการและลูกจ้างคนอื่นทำงานได้แม้ว่าเธอจะไม่อยู่
บ้านปู่ย่าตั้งอยู่ที่อำเภอสวนผึ้ง ในโซนใกล้เคียงเป็นแหล่งสถานที่ท่องเที่ยวที่กำลังเป็นที่นิยม ซึ่งนอกจากทำไร่องุ่นแล้วคุณศิริยังแบ่งพื้นที่อีกส่วนทำโรงเรือนเพาะพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับจำหน่ายอีกด้วย
“อ้าวมากันแล้วเหรอลูก มาๆ เข้าบ้านกัน” คุณธิดาสตรีวัยหกสิบห้าเดินลงจากบ้านมาดูว่าใครมา “น้องเพียงหลานย่าโตขึ้นเยอะเลยลูก” นางรับไหว้เด็กหญิงแล้วคว้าตัวมากอดอย่างคิดถึง
“น้องเพียงคิดถึงคุณย่ากับคุณปู่ที่สุดเลยค่ะ” เด็กหญิงเดินคู่กับคุณย่าเข้าบ้าน พลางอ้อนไปด้วยจนสีหน้าคุณย่าแช่
