“แล้วลูกละคะ” อิสริยาถามเมื่อเดินลงมาจากห้องพักผู้ป่วยเพื่อกลับบ้าน
“พี่พาน้องเพียงไปฝากที่บ้านป๊าน่ะ แล้วเลยมาหาเอ๋ที่นี่เพราะไม่รู้ว่าเรื่องจะยุ่งยากมากแค่ไหน” สกนธีพาลูกไปฝากไว้ที่บ้านพ่อตาโดยอธิบายเรื่องสั้นๆ ซึ่งทุกคนที่บ้านนั้นก็เข้าใจดี เพราะต่างก็คุ้นเคยกับเพื่อนกลุ่มนี้ของลูกสาว
คืนนี้ณาราจะอยู่เฝ้าติยากร โดยที่อีกสักครู่แฟนหนุ่มของณาราจะมาอยู่เป็นเพื่อนด้วยอีกคน เพื่อนสาวยืนยันให้อิสริยากลับไปพักที่บ้านเพราะเห็นว่าเพื่อนมีลูกเล็กและขอบคุณที่เธอมาทันทีที่โทรไปหา
“แกอยู่ได้แน่นะ” อิสริยายังคงเป็นห่วง
“ไม่เป็นไรอยู่ได้ อีกแป๊บนึงเดี๋ยวแฟนฉันก็มาแกกลับไปพักเถอะ ขอบใจนะที่มาอยู่เป็นเพื่อนกัน”
“ขอบใจทำไม ไอ้ติมก็เพื่อนฉันไหม แกพักบ้างนะณางั้นฉันกลับก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้มาเปลี่ยนกะแกอยู่เป็นเพื่อนติมมัน”
“อ้าว เราไม่ไปรับลูกเหรอพี่เก่ง” หญิงสาวถามหลังจากที่เงยหน้ามองถนนและทันเห็นว
