ตอนพิเศษ 4 ขอลอง

858 Words

ใครบางคนที่ยืนเก๊ก พิงเสาของสนามอยู่ไม่ไกล "เดี๋ยวผมไปเก็บให้" พีทพูดกับรุ่นพี่ ก่อนจะหันมาพูดกับเธออีกประโยค "ไอ้ชา กูไปก่อน อาจไม่ได้มานั่งกับมึงแล้วว่ะ มีคนมองกูตาขวางเลย" ได้ยินพีทพูดแบบนั้น ก็ทำเธอถึงกับขมวดคิ้วมุ่น "หือ? ใครเหรอ" ใครมองเพื่อนเธอตาขวาง? "ช่างเหอะ พอดีมันเป็นคนกากน่ะ ชอบหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้แหละ" ไอ้พีทยักไหล่ให้เธอ ก่อนจะรีบวิ่งไปเก็บลูกบาสที่กลิ้งไปไกลแล้ว ส่วนเธอก็เผลอหันไปสบตากับคนที่ยืนพิงเสาอยู่... ลมหายใจของเธอถึงกับสะดุดเล็กน้อย หน้าเขาตอนนิ่งๆ โคตรจะนักเลง และน่ากลัวมากเลย คนตัวเล็กรีบลุกขึ้นออกจากตรงนั้นไปในทันที เพราะกลัวจะโดนลูกบาสอัดหน้าอีก สองวันผ่านไป วันนี้ตอนเย็นลุงนพมารับช้าอีกแล้ว และมารับช้าในตอนที่ฝนตกหนักด้วยนี่สิ... แต่โชคดีที่เธอพกร่มพับติดตัวเอาไว้ด้วย เพราะแม่บอกว่าช่วงนี้เป็นฤดูฝน ให้พกร่มไปโรงเรียนด้วย และตอนนี้ก็เป็นเวลา 4 โมงเย็นเศ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD