"แฟน... พอดีเธอผลักฉันจนข้อเท้าแพลง เขาเลยรีบมาหาฉันเลยน่ะ"
อีกฝ่ายเหมือนกำลังกลัว? กลัวอะไร... เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ให้แฟนมาหาเท่านั้น
และไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ ที่เฮียบิ๊กเดินมาหาเธอใต้ต้นไม้ใหญ่ อาจเป็นเพราะเขาจอดรถอยู่ใกล้ๆ กัน มันทำให้เขาเดินมาหาเธอได้เร็วกว่าที่คิด
"ชา!"
และเมื่อเห็นเธอเขาก็เดินเข้ามาใกล้กันทันที
"...!!" และมีคนกำลังทำสีหน้าซีดเผือดอยู่ใกล้เธอ โดยที่เฮียบิ๊กแทบจะไม่ชายตาแลใดๆ อีกฝ่ายด้วยซ้ำ
แต่เขากลับเดินมาจับแขนเธอ พร้อมกับเอ่ยด้วยสีหน้าที่ตำหนิคนตัวเล็ก
"แล้วเดินยังไง ทำไมเจ็บขา เฮียบอกแล้วไงว่าให้เดินระวังหน่อย ทำไมไม่เชื่อฟังเฮียเลยหืม? รองเท้าสูงเกินไปใช่ไหม เฮียซื้อรองเท้าส้นตึกให้ทำไมเราไม่ใส่ของที่เฮียซื้อให้" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุๆ ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วมุ่นไปหมด
"เค้าไม่ได้เดินไม่ดีนะ..." เธอบ่นอุบอิบใหญ่ ที่เธอข้อเท้าแพลงไม่ใช่ว่าเธอเดินไม่ดี...
"
