"อืม ซาดิสม์" และเขาก็ยอมรับมันอย่างหน้านิ่งๆ เสียด้วยสิ
ใบหน้าหล่อของเขานั้นจู่ๆ ก็จ้องมองใบหน้าของเธอนิ่งงัน ปลายนิ้วของเขายกขึ้นแตะลงบนผิวแก้มของเธอ พลางเกลี่ยลงตรงนั้น คนตัวเล็กที่คิดจะถามว่าเขามองหน้าเธอทำไม
แต่ไม่ทันที่จะได้เอ่ยถามกัน เขากลับเอ่ยขึ้นตัดหน้าเธอขึ้นมา
"เฮียยังไม่ได้คิดบัญชีตอนเราหลบหน้าเฮียเลยนะ" น้ำเสียงนั้นดูผะแผ่ว แต่ดวงตานั้นกลับมืดดำขึ้น
"นั่นมัน..." คนตัวเล็กได้แต่เม้มปาก เพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดเรื่องพวกนี้ออกมา
เธอหลบหน้าเขาจริงๆ แต่... นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะเกลียดเขา หรือรังเกียจอีกฝ่าย เธอแค่คิด... ว่าเขาเองก็ไม่ได้อยากเจอหน้าเธอไง
และคนตัวสูงคงไม่ได้ถามหาเหตุผลที่เธอคอยแต่หลบหน้าเขา
"แล้วตอนนี้รู้ยัง" เขามองหน้าเธอพลางเอ่ยถามกัน
"รู้อะไร..." เธอได้แต่กะพริบตาถามคนตรงหน้าออกไป เมื่อเห็นว่าสายตาคู่คมนั้นจ้องมองแต่เธอ
"รู้ยังว่าเฮียเป็นเดือนมหา’ลัย"
