@ งานเลี้ยงหลังพิธีแต่งงาน
เสียงหัวเราะ คำอวยพร และเสียงแก้วไวน์ชนกันดังคลอไปทั่วห้องจัดเลี้ยง แขกผู้ใหญ่และเพื่อนร่วมงานทยอยขึ้นมาแสดงความยินดีต่อคู่บ่าวสาวอย่างไม่ขาดสาย พิชชานั่งเคียงข้างปริญญ์ มือเล็กถูกเขากอบกุมไว้ตลอดเวลาเหมือนกลัวว่าหากปล่อยไป เธอจะหลุดหายไปจากชีวิต
ในจังหวะที่เสียงดนตรีเปลี่ยนเป็นเพลงหวานช้า แสงไฟในห้องเลือนนุ่มลง ปริญญ์ลุกขึ้นแล้วยื่นมือไปหาภรรยาของเขา
“เต้นรำกับผมนะพีช”
พิชชายิ้มเขิน แต่ก็วางมือลงบนฝ่ามืออบอุ่นของเขาอย่างเต็มใจ ทั้งสองก้าวออกไปท่ามกลางสายตาของแขกที่เปิดทางให้ บทเพลงหวานคลอเคล้า ขณะที่ปริญญ์โอบเอวเธอเข้ามาใกล้ สบตาอย่างลึกซึ้ง
“ขอบคุณที่แต่งงานกับผมนะพีช”
เขากระซิบเบาๆ ข้างหูขาวผ่อง พิชชาเงยหน้ามองเขา น้ำตาแห่งความสุขเอ่อคลออีกครั้ง
“ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ...ที่คุณเลือกเลขาอย่างฉันมาเป็นภรรยา”
ทั้งคู่เต้นรำแนบชิดท่ามกลางเสียงปรบมือและเ
