"นายน้อยครับ...นายท่านส่งผมมาส่งนายน้อยไปพักผ่อนตลอดกาล"
หนึ่งในชายชุดดำเอ่ยเสียงเรียบเย็น แต่มันยังไม่ทันได้เหนี่ยวไก เสียงปืนจากด้านนอกก็ดังสวนเข้ามา!
ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ร่างของชายชุดดำสองคนทรุดฮวบลงทันที นัททิวปรากฏตัวขึ้นที่ประตูพร้อมปืนในมือ ใบหน้าของเขายังคงนิ่งสนิทแต่แววตาดุดัน
"พวกมึงมาช้าไปก้าวหนึ่งว่ะ"
นัททิวเอ่ยพลางกวาดสายตามองรอบห้อง
"อลัน! จัส! ปลอดภัยไหม?"
"กูยังไม่ตาย...แต่จัสตกใจมาก"
อลันตอบเสียงพร่า พยายามพยุงตัวขึ้นนั่งโดยมีจัสมินช่วยประคอง
นัททิวเดินเข้ามาเช็กศพพวกมันก่อนจะหันมาหาเพื่อนรัก
"ไอ้พวกนี้ไม่ใช่คนของวีน่า หรือเคท แต่มันคือ 'หน่วยล่าสังหาร' ของพ่อมึง อลันดูเหมือนท่านจะเริ่มกลัวว่ามึงจะเอาหลักฐานเรื่องการทุจริตและการฟอกเงินของตระกูลไปมอบให้ตำรวจเพื่อแลกกับคดีของจัสมิน"
จัสมินชะงัก
"หมายความว่ายังไงคะ? อลันจะมอบตัวงั้นเหรอ?"
นัททิวมองหน้าจัสมิน
"จัส.
