ซิซิลี - อิตาลี เพียงก้าวเท้าลงมาจากรถโรลส์รอยซ์ร่างบางของเธอก็พลันชะงักค้างกับภาพตรงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ดูคลาสสิกและมีมนต์ขลังแม้ไม่ได้ดูสวยงามทันสมัยเหมือนคฤหาสน์ที่มิลาน (หนึ่งในเมืองที่ทันสมัยของอิตาลี) แต่ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของผู้คนและความน่าสะพรึงกลัวโดยเฉพาะเหล่าบรรดาชายชุดดำที่ยืนเรียงแถวสองฝั่งทางเดินตรงหน้าเธอ ราวกับหลุดเข้ามาในหนัง… “ยินดีต้อนรับครับคุณหนู” ชายชุดดำต่างโค้งคำนับพร้อมเอ่ยยินดีต้อนรับอย่างพร้อมเพรียงทำให้ร่างบางเกร็งตัวขึ้นมาเล็กน้อย “มาถึงแล้วก็เข้ามาซิ” เสียงทุ้มเรียกขานอยู่หน้าประตูทางเข้าทำให้เธอหันไปมองและพบว่าพี่ชายผู้มีสายเลือดเดียวกันกำลังยืนรอเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยกลิ่นอายและท่าทางของเขาราวกับคนพวกนี้ไม่มีผิด ไม่เห็นเหมือนวาคีนที่ไทยเลย.. “ชาว~ สวัสดีพี่ชาย” กาแฟวิ่งไปเกาะแขนแกร่งพร้อมเอ่ยเป็นภาษาอิตาลีตามที่เคยเรียนมาอย่างน้อยมีวาคีนเธอก

