ร่างบางนอนหอบหายใจแรงด้วยความเหนื่อยนัยน์ตาคู่สวยปรือตามองร่างสูงของแฟนหนุ่มที่กำลังถอนใบหน้าออกมาจากร่องรักของเธออย่างเชื่องช้าโดยที่นัยน์ตาคมกริบเลื่อนมาสบตาเธออย่างไม่ลดละราวกับเสือที่จ้องตะครุบเหยื่อกาแฟได้ทีรีบหุบขาเข้าทันที
“ดูวิวไหม?”
ดูวิวแล้วจะปลดกระดุมเสื้อทำไม?
ร่างบางคิดอย่างไม่ไว้วางใจคนอย่างเขาน่ะหรอจะหยุดแค่นี้แต่ก็ยังฉงนใจกับการชวนชมวิวพอลุกขึ้นเหม่อมองรอบกายถึงเห็นว่าที่นี่เป็นเหมือนบ้านพักตากอากาศบนยอดเขาที่รายล้อมไปด้วยแมกไม้ส่วนตัวบ้านเป็นแบบกระจกใสทั้งหมดพอมองไกลออกไปก็เห็นชายหาดสวยงามและภูเขาขนาดใหญ่
“ชมวิว..เวลานี้หรอคะ”
เธอถามย้ำอีกครั้งเมื่อแผงอกแกร่งปรากฏอยู่ตรงหน้าทำเอาเธอคอแห้งผากไม่ได้หื่นหรือทะลึ่งนะเธอแค่ถามดู
“ใช่ จะพาไปชมวิว”
เสียงทุ้มตอบกลับมาแหบพร่าใบหน้าหล่อเหล่าติดนิ่งเรียบยกยิ้มทำให้เขาดูร้ายกาจขึ้นมาสายตาเขายังไม่ละไปจากเธอส่วนมือหนาก็ค่อยๆ
