คุณพ่อมือใหม่ตื่นมาช่วยดูแลลูกชายทั้งคืนตามที่ได้ลั่นวาจาไว้ แม้เธอจะไม่เคยปลุก แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องเพียงแอะเดียว เขาก็พุ่งตัวไปถึงเปลของลูกชายก่อนใคร
เขาส่งลูกชายที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยด้วยฝีมือตนเองคืนให้แม่ของลูก เก็บสัมภาระใส่กระเป๋าเป้แล้วเดินย่องมาด้านหลังคนตัวบางที่กำลังสาละวนกับการให้นมลูกชาย อาศัยความไวจูบแก้มใสไปหนึ่งครั้ง
“อืม ชื่นใจ ฉันจะรีบกลับนะ”
มัสยาหันขวับมองหน้าด้วยแววตากรุ่นโกรธ แต่กลับได้รอยยิ้มของคนหน้ามึนตอบแทน
“ไม่ต้องรีบกลับ ไม่อยากเห็นหน้า”
“แต่ฉันอยากเห็นหน้าเธอกับลูกนะ แล้วจะรีบกลับ มีอะไรรีบโทรหาฉันเลยรู้ไหม ไม่ต้องเกรงใจ”
เธอไม่ตอบแต่กลับสะบัดหน้าหนีสายตาร้อนแรง เมื่อประตูห้องนอนปิดลง ก็หันกลับไปมองประตูบานนั้นด้วยใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านไปจนถึงใบหู
“ไอ้บ้า”
วันนี้คุณพ่อมือใหม่ผู้รับหน้าที่เป็นผู้กำกับการแสดงไม่มีสมาธิเท่าที่ควร เขาคอยแต่จะเหลือบมองโท
