ตอนนี้แทบจะลืมไปเลยว่าตัวเองลงมาทำอะไร แต่ก็คงลืมไม่ได้เพราะมันปวดหน่วงลงมาใกล้จะออกอยู่แล้ว
พอเธอทำเป็นไม่สนใจ แล้วเดินไปทางห้องน้ำเขาก็เริ่มโมโห
เพล้ง! "โธ่เว้ย!!" ตอนที่โมโหไม่รู้ว่าเท้าไปถูกอะไรตกลงมาแตก ที่จริงเขาไม่ได้ตั้งใจทำของตก
หญิงสาวหยุดไม่กล้าเดินต่อ เพราะตกใจไม่คิดว่าเขาจะมีอารมณ์รุนแรงขนาดนั้น ใบหน้างามค่อยๆ หันกลับมา "ทำไมนายต้องอารมณ์เสียใส่ฉันทุกครั้ง พูดกันดีๆ ไม่ได้หรือไง"
"เธอไม่สมควรที่จะได้คำพูดดีๆ จากฉัน" ว่าแล้วเขาก็รีบขึ้นไปข้างบน
คนร่างบางนั่งทรุดลงกับที่ตรงนั้น และเสียงสะอื้นของเธอก็ค่อยๆ ดังขึ้นทีละน้อย
เช้าวันต่อมา..
"คงจะทะเลาะกันหนักล่ะสิ" ป้ากับลุงลงมาก็เห็นว่าเธอนอนอยู่แคร่ใต้ถุนบ้าน เมื่อคืนนี้ทั้งสองก็ได้ยินเสียงทะเลาะและคิดว่าคงจะลงไม้ลงมือกันด้วย เพราะได้ยินเสียงของแตก
"ลุงจะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ" หญิงสาวลุกขึ้นมาแบบอายๆ เพราะคิดว่าพวกท่านคงจะ
