แกร็ก! จั๊กจั่นเปิดประตูเข้ามาโดยที่ไม่ส่งสัญญาณบอกเจ้าของห้องก่อน "คุณกำลังทำอะไรของคุณกันแน่"
"คุณ?" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเชิงเป็นคำถาม เพราะเขาแปลกใจกับสรรพนามใหม่ที่เธอเรียก แต่ก่อน..ไม่ใช่แต่ก่อนสิ คงตั้งแต่จำความได้มั้ง เธอก็เรียกเขาพี่เสกมาโดยตลอด
"คุณรู้ไหม กว่าที่ทุกคนจะทำงานนี้ออกมาได้ พวกเขาเสียสุขภาพจิตกับคุณไปตั้งเท่าไร กว่าที่จะแก้งานออกมาตามใจคุณได้ แต่คุณบอกจะใช้อันเดิมเนี่ยนะ?"
"ขอโทษครับ ตกลงใครเป็นหัวหน้าฝ่าย คุณหรือผม" ในเมื่อเธอพูดมาแบบนี้เขาก็เลยเล่นด้วย
"ถ้าคุณแค่อยากจะแกล้งฉัน อยากจะให้ฉันไม่มีที่ยืน คุณก็เล่นงานฉันโดยตรงเลยสิ ทำไมต้องเล่นงานกันทั้งแผนกด้วย"
"ที่พูดมาทั้งหมดนี้ เป็นห่วงเพื่อนร่วมงานหรือว่าเป็นห่วงไอ้หัวหน้าแผนกคนนั้น"
"แล้วแต่คุณจะคิดเถอะ ฉันคงไปห้ามความคิดของคุณไม่ได้"
"มันใช่ตามที่คิดใช่ไหมล่ะ"
"ไม่ต้องมานอกเรื่อง ตอนนี้ฉันกำลังคุยเรื่องงา
