9
รุ่งเช้า
ฉันงัวเงียตื่นเพราะความเคยชิน ถึงจะนอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม
"หาวววว"ฉันปิดปากหาวนอน เดินออกมาหาอะไรกิน ลืมว่าตัวเองไม่ได้อยู่ห้องคนเดียว แต่คิดออกก็สายไปเสียแล้ว เพราะไอ้คนตัวโตยืนจ้องฉันอยู่
"ยา"เขาพยักพเยิดไปที่ยาคุมฉุกเฉินบนไอแลนด์
อ๋อ ที่ยอมนอนที่นี่เพราะกลัวฉันลืมกินยาสินะ กลัวมีมารหัวขนว่างั้น เหอะ!
"กลัวอะไรขนาดนั้น ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองท้องหรอก! "ฉันเม้มปากรู้สึกโกรธจนควันออกหู ก่อนจะหยิบยานั้นยัดเข้าปากและกระดกน้ำตาม
"ดี"สิ้นคำพูดสั้นๆ เขาก็เดินออกจากห้องไป
"เหอะ!!! "ฉันแม่ง คิดอะไรอยู่วะ เขาก็ยังเป็นเขาอยู่วันยังค่ำ ฉันไม่มีความหมายอะไรอยู่แล้ว
ฉันยืนบ่นน้อยใจคนเดียว ไม่รู้ว่าทำไมถึงน้อยใจ และโกรธได้มากขนาดนี้ แต่ไม่นานเสียงประตูห้องก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ตี ดิ ดิ๊ ~~~
"ฉันอยากกินแกงจืด"เขาวางถุงวัตถุดิบทำแกงจืดลงตรงหน้าฉัน ที่หายไปเมื่อครู่ ไปซื้อของพวกนี้หรอกเหร
