35
Part : ญอหญิง
เฮือก! เฮือก!
ฉันนอนหอบหายใจใต้ร่างโต ที่ยังคงซุกไซ้ไปตามตัวฉันไม่มีทีท่าจะหยุด นี่มันกี่ชั่วโมงแล้ว ฉันจำได้ว่าเรากลับมาถึงคอนโดตอนสายแก่ ตอนนี้มันจะเย็นแล้วนะ
"พอแล้ว"ฉันบอก พลางยันหน้าอกแกร่งออกจากตัว แต่เขาก็ไม่สน จับมือฉันออก แล้วก้มลงซุกไซ้ต่อ
"ยังไม่หายคิดถึงเลย"เขาบอกเสียงอู้อี้กับหน้าอกฉัน
"หิวข้าว"ฉันหาข้ออ้าง ไม่งั้นเขาไม่ยอมปล่อยแน่
"อยากกินอะไร"เขาผละออกจากหน้าอกฉันอย่างเสียดาย ก่อนเงยหน้าขึ้นถาม
"พิซซ่าก็ได้"ฉันบอก พลางขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ไม่ลืมดึงผ้าห่มขึ้นปิดร่างกายตัวเอง
เขายื่นมือไปหยิบมือถือมาสั่งให้ทันที เขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ใช่มั้ย เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่สนใจคำพูดฉันอีกต่อไป
"เอาหน้าอะไร"เขายื่นมือถือมาให้เลือก
"อันนี้กับอันนี้"ฉันจิ้มเลือกพิซซ่าหน้าโปรดมาสองถาด ก่อนเขาจะกดสั่งให้
"งั้นระหว่างรอ ทำต่อได้มั้ย"เขาเก็บมือถือไว้ที่เดิม ก่อนจะกลับ
