กรุงโรม ประเทศอิตาลี…
รถยุโรปคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลเลอกรองจ์ สถานที่ที่เปรียบเสมือนศูนย์กลางอำนาจมืด และเป็นสถานที่ที่โดมินิคเกลียดเข้ากระดูกดำ
ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มก้าวลงจากรถ นัยน์ตาคมกริบดุจมัจจุราชกวาดมองไปรอบๆ คฤหาสน์ที่คุ้นเคย บรรยากาศเงียบสงัดผิดปกติ ไม่มีบอดี้การ์ดเดินเพ่นพ่านให้เห็นแม้แต่คนเดียว
“นายครับ ให้พวกผมเข้าไปด้วยเถอะ” โอนิกซ์ที่ก้าวตามลงมาเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล มือหนาจับกระบอกปืนข้างเอวไว้แน่น “มันเงียบเกินไป วิกตอเรียต้องเล่นตุกติกแน่”
“ไม่ต้อง” โดมินิคยกมือขึ้นปราม
“พวกมึงรออยู่ข้างนอก คุมพื้นที่รอบคฤหาสน์เอาไว้... กูจะเข้าไปคุยกับมันคนเดียว”
“แต่นายครับ...”
“นี่คือคำสั่งโอนิกซ์...” โดมินิคตวัดสายตามองมือขวา “ถ้ากูไม่ส่งสัญญาณ ห้ามใครหน้าไหนเหยียบเข้าไปข้างในเด็ดขาด”
พูดจบก็เดินตรงเข้าไปในคฤหาสน์ โดมินิครู้ดีว่าการบุกเดี่ยวเข้าม
