ร่างบอบบางราวกับแก้วเจียระไนของ ‘อลิซ’ คู่หมั้นสาวที่เพิ่งก้าวลงมาจากรถตู้ ยืนยิ้มละมุนส่งมาให้โดมินิค เธออยู่ในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าสวยหวานดูซีดเซียวเล็กน้อยจากการเดินทางไกล อลิซมองชายหนุ่มคู่หมั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคารพ
ทว่า... โดมินิคกลับไม่ได้ยินเสียงเรียกนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว
มาเฟียหนุ่มไม่ได้ปรายตามองคู่หมั้นสาวที่อุตส่าห์เดินทางข้ามทวีปมาหาเลยสักนิด สายตาคมกริบยังคงจดจ้อง... จ้องเขม็งไปที่ฝ่ามือโอนิกซ์ที่กำลังลูบศีรษะลาริมาร์
“ปล่อย”
โดมินิคเค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำเสียงแหบพร่าเย็นเยียบจนน่าขนลุก ร่างสูงใหญ่สาวเท้าก้าวลงบันไดตรงดิ่งเข้าไปหาคนทั้งคู่ด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจนบอดี้การ์ดรอบข้างต้องลอบกลืนน้ำลาย
โอนิกซ์ชะงักสัญชาตญาณบอดี้การ์ดทำให้รับรู้ถึงรังสีอันตราย ชายหนุ่มคลายอ้อมกอดจากน้องสาว ก่อนดันร่างลาริมาร์ไปหลบอยู่ด้านหลังตนเองโดยอัตโนมัติ แล้วค้อมศีรษะลงทำค
