วันรุ่งขึ้น ธารากับคะนิ้งเตรียมตัวเดินทางไปยังประเทศฟิลิปปินส์ และเมื่อทั้งคู่เดินลงบันไดมาก็พบกับเจ้าแฝดน้องยืนเท้าเอวจังก้า ทำแก้มป่อง หน้าขึงขังโกรธเคือง
“โป้งยุงยา หนูโป้งแย้ว โป้งๆๆๆๆ” ฟ้ากับฝนแสดงความโกรธเคืองคนเป็นลุง ชูนิ้วโป้งให้รัวๆ
“ฟ้ากับฝนโกรธอะไรลุงครับ”
“เอาป้านิ้งหนูไป”
“พี่คะนิ้งไปเป็นของฟ้ากับฝนตั้งแต่เมื่อไรคะ” มุกอดค่อนขอดลูกสาวไม่ได้ แต่ก็เป็นไปด้วยความเอ็นดู
“เป็งหยอดแหยะ” ฟ้ากับฝนยอกย้อนคนเป็นแม่ทันควัน
“ลุงพาป้านิ้งของฟ้ากับฝนไปหาลุงต้นน้ำก่อน แล้ววันแต่งงานของป๊ากับแม่มุก ลุงจะพาป้านิ้งของฟ้ากับฝนไปด้วย โอเคไหมครับ”
“เคๆ เคได้ ฉังญาหนูก่อง”
“สัญญาครับ” ธารายื่นนิ้วก้อยไปให้หลานสาวทั้งสอง ทำสัญญาตกลงกันไว้
“ป้านิ้งหาหนูอีกนะ” สัญญากับคนเป็นลุงเสร็จก็พากันเดินมาหาคะนิ้ง
“โอเคค่ะ มารักกันค่ะ” คะนิ้งทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค ก่อนจะกางแขนออกกว้าง
“ยักกัง ยักเย
