“เมื่อไรจะลุกขึ้นมาท้าชนแบบพี่ต้นน้ำบ้าง” นัทเอ่ยกับคู่หมั้นที่กำลังดูแลปฐมพยาบาลแม่ที่เป็นลมหลังจากรู้ความจริงเรื่องลูกชาย ด้วยยอมรับในเพศสภาพของลูกไม่ได้
“มันใช่เวลามาพูดไหม”
“ไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ชอบมาเป็นสิบปี” นัทรู้เสมอมาว่าน้ำค้างก็ไม่ได้อยากเป็นพยาบาล เหมือนกับพี่ชายที่ไม่ได้อยากเป็นตำรวจ แต่เมื่อพ่อแม่ให้ทางเลือกสองทาง ระหว่างพยาบาลกับหมอ เธอจึงเลือกเรียนพยาบาล เพราะใช้เวลาเรียนแค่สี่ปี และเจริญรอยตามแม่ในวิชาชีพนี้ทุกอย่าง
“ถ้านัทเหนื่อยที่มีน้ำค้างเป็นคู่หมั้น ถอนหมั้นไปก็ได้นะ”
“พอพูดเรื่องนี้ก็ท้าให้ถอนหมั้นทุกที ก็รู้ว่ารัก ยังจะพูด” แม้จะขุ่นเคืองแกมน้อยใจ แต่นัทก็ไม่คิดเดินหนีน้ำค้าง
“ขอโทษ” แม้จุดเริ่มต้นของการหมั้นหมายจะไม่ได้มาจากความรัก แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ความรักก็ค่อยๆ ก่อเกิดขึ้นทีละน้อย แต่ก็เคยจะเลิกลากันอยู่หลายครั้ง เพราะเธอไม่
