แปดเดือนผ่านไป... ทัพพ์เทพใช้ชีวิตเหมือนเดิม ผู้คนรอบข้างต่างสัมผัสได้ถึงความเศร้าลึกที่เขาซ่อนอยู่ใต้สีหน้าเรียบนิ่ง แม้แต่คุณบานชื่ มารดาผู้ถือศีลภาวนาอยู่เนือง ๆ ก็ยังได้แต่ฝากธรรมะไว้กับลูกชาย ให้ปล่อยวาง และยอมรับในสิ่งที่เป็น แต่คำสอนนั้นดูเหมือนจะไร้ผล เพราะหัวใจของเขาไม่อาจดับไฟรักได้ง่ายเหมือนดับเปลวเทียน ท็อปเห็นสภาพพี่ชายเป็นเช่นนั้นก็อดรู้สึกหดหู่ไม่ได้ ทุกครั้งที่เจอหน้ากันท็อปมักแอบถอนหายใจ ส่วนใบหม่อนก็พยายามพูดปลอบใจให้เขาดีขึ้น แม้จะรู้ว่าไม่มีคำพูดใดเยียวยาได้เพราะผู้หญิงที่ทัพพ์เทพรอคอย ยังเลือกที่จะเงียบ ไม่แม้แต่จะให้โอกาสเขาด้วยการติดต่อกลับมาด้วยซ้ำ ลูกศรยังคงแน่วแน่ในเส้นทางที่เลือกเดิน เธอบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า หากการหายไปของเธอจะทำให้เขาได้เจอสิ่งที่ดีกว่า นั่นก็คงเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุด จนกระทั่งวันหนึ่ง.... ใบหม่อนกำลังเดินห้างอยู่เพียงลำพัง รถเ

