- ช่วงบ่ายของวัน - ฟ้าครามกำลังนั่งเร่งเซ็นเอกสารตาก็คอยหันไปมองเวลากลัวจะไปรับเด็กนักเรียนไม่ทัน ทว่าเขาต้องเงยหน้าขึ้นมาเมื่อจู่ๆประตูห้องทำงานถูกเปิดเข้ามา แกร๊ก… “มารยาทมีไหมไอ้สัส!” ฟ้าครามอดไม่ได้ที่จะต่อว่าเพื่อนที่จู่ๆก็พรวดเข้ามา ไม่โทรมาก่อนไม่ว่า ไม่เคาะประตูด้วยนี่ “มึงหายหัวไปไหนวะ กูถามไอ้เหี้ยดินก็บอกไม่รู้ ถามไอ้เหี้ยอเล็กซ์แม่งก็บอกไม่รู้” ราชันย์เห็นเพื่อนหายหน้าหายตาไปจนเขาต้องรีบมาหาถึงบ้าน “ทำงานมึงไม่เห็นเหรองานกูเยอะ ใครจะไปเหมือนมึงไม่รู้จักเหนื่อย” ไม่รู้จักเหนื่อยที่ว่าคือทั้งทำงาน ทั้งเที่ยวสาว “อย่าไอ้เหี้ยครามมึงบอกกูมาที่มึงไม่ออกเลยเป็นเพราะอะไร” ราชันย์คะยั้นคะยอเอาคำตอบจากเพื่อน ฟ้าครามทำเป็นไม่สนใจนั่งก้มหน้าทำงานและอดยิ้มไม่ได้ว่าราชันย์ไม่รู้เรื่องเขาแปลกที่อเล็กซ์ไม่เล่าเรื่องวันนั้นที่ห้างให้เพื่อนฟัง “กูบอกว่ากูไม่ว่างเป็นอะไรของมึง” “ปกติมึ

