การทานมื้อคำบนโต๊ะอาหารดูค่อนข้างตึงเครียดลดาไม่ถูกใจที่เห็นฟ้าครามพามาเบลล์มาด้วยและคุณหญิงวรรณก็ดูจะถูกอกถูกใจมาเบลล์มากเหลือเกิน เธอค่อยพูดแขวะมาเบลล์อยู่ตลอดเวลา ฟ้าครามมองหน้าผู้เป็นแม่แล้วหลายต่อหลายครั้งเขาไม่อยากฉีกหน้าเธอกลางโต๊ะอาหารแต่ทว่า… “อันนี้กุ้งผัดผง กะหรี่! เธอลองกินสิเธอน่าจะชอบนะ“ ลดาผลักชามกุ้งผัดผงกะหรี่มาทางมาเบลล์ที่นั่งตรงข้ามกับเธอและเน้นเสียงตรงคำว่ากะหรี่ชัดราวกับประชดประชันด่ากันทางอ้อม พรึบ! ”พ่อครับ แม่ครับวันนี้ผมพาน้องกลับก่อนนะครับจะมาทานมื้อค่ำด้วยใหม่วันหลังวันนี้อาหารมันค่อนข้างไม่ถูกปาก บรรยากาศไม่ค่อยดีเพราะมีคนอื่นนั่งร่วมโต๊ะด้วยผมขยะแขยงถ้าวันหลังแม่มีแขกก็ไม่ต้องโทรเรียกผมนะครับ“ ฟ้าครามยืนขึ้นเต็มความสูงและไม่ลืมที่จะดึงน้องให้ลุกยืนขึ้นด้วย ”เฮียไม่เป็นไรค่ะ เฮียอย่าเสียมารยาทต่อหน้าผู้ใหญ่สิค่ะ“ น้องไม่ได้คิดถือสาเพราะรู้มาจากนุดีแล้วว่าล

