ฉันยืนมองแม่ที่นอนหลับด้วยใจที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง พี่หมอนนท์เองหลังจากที่ออกไป ก็กลับเข้ามาอีกครั้ง
“เป็นห่วงแม่เหรอ”
“ค่ะ ถึงใบหน้าแม่จะยิ้ม แต่ฉันรู้ว่าท่านกำลังเครียดอยู่มากแน่ ๆ”
“ปิดเทอมพาแม่ออกไปพักผ่อนอย่างที่พี่บอก พี่เชื่อว่าท่านจะดีขึ้น”
“มายด์ทราบค่ะ แต่ว่ามายด์ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะพาแม่ไปที่ไหนดี”
“พี่มีสถานที่ดีๆ แนะนำครับ ถ้าสนใจไว้พี่จะส่งรายละเอียดไว้ในไลน์ให้นะ”
“เกรงใจพี่หมอมากค่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ คุณแม่เป็นผู้ป่วยในความดูแลของพี่ อีกอย่างเราสองคนตอนนี้ก็สนิทกันมากไม่ใช่รึไง”
“คะ? มันก็จริงค่ะ พี่หมอแสนดีจนอยากให้เป็นพี่ชายจริง ๆ เลย ฮ่า...”
“แค่พี่ชายงั้นเหรอ”
“คะ?”
“เปล่าครับ เอาเป็นว่าไว้พี่จะส่งรายละเอียดไว้ภายหลังให้แล้วกัน”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ขอบคุณทุกอย่างที่ช่วยเหลือกันเลยค่ะ” ฉันแทบจะไหว้ย่อถอนสายบัวทุกครั้งที่เขาช่วยเหลือ แต่พี่นนท์ก็
