(ณ มหาวิทยาลัย)
“วันนี้เรียนวันสุดท้ายของภาคเรียนแล้วดิ คงเหงาน่าดู กลับมาก็ปีสองกันแล้วดิ” ฟรีนทำหน้ามุ่ยเมื่อคิดว่าพรุ่งนี้จะปิดเทอมใหญ่
“คนที่บอกว่าเหงา แต่จะไปนั่งเหงาอยู่ที่ ญี่ปุ่นอ่ะนะ”
“อยากไปด้วยไหมล่ะ เดี๋ยวซื้อตั๋วเครื่องบินให้”
“จะบ้าเหรอ ฉันต้องอยู่ดูแลแม่น่ะ”
“เฮ้อ...ขนาดปิดเทอมแกยังต้องดูแลแม่เหรอเนี่ย จะเหนื่อยเกินไปแล้วนะ”
“แต่ครั้งนี้ ไม่เท่าไหร่หรอก ฉันกะว่าจะพาแม่ไปพักผ่อนน่ะ ก็ถือโอกาสที่จะเที่ยวด้วยซะเลย” ฉันกอดอกยิ้ม เพราะตอนนี้ฉันมีเงินที่จะพาแม่เที่ยวได้แล้วล่ะ
“สรุป ปิดเทอม ไม่ต้องทำงานใช่ไหม”
“คิดว่านะ ฉันเองก็ยังไม่ได้แจ้งที่คลับเลย เดี๋ยวไว้มะรืน ฉันค่อยคิดหาโอกาสแจ้งเอา” ฉันที่นั่งคุยกับฟรีนอยู่อย่างออกรส จู่ ๆ ฟรีนก็ไถ่มือถือไปเจออะไรบางอย่าง ดวงตาเป็นประกายวิบวับอย่างเห็นได้ชัด
“โห!!!” ฟรีนพูดขึ้น
“เป็นอะไร หรือว่าเจอรูปพี่ติณณ์”
“ยิ่งกว่านั้นค่ะ
