เสียงของเฮียเรียกกัน ทำให้ฉันกับฟรีนหันกลับไปมอง พี่ ๆ แก็งV4 เองก็มองมาเช่นกัน ไม่แม้แต่คนที่ชื่อมินนี่ ก็มองฉันไม่วางตา
“คะ?” ฉันพูดเพียงแค่นั้นเพราะวางตัวไม่ถูก และไม่คิดว่าว่าเฮียเขาจะเรียกชื่อกันในมหาลัยโต้ง ๆ แบบนี้ ไหนบอกห้ามทำเหมือนรู้จักกัน
“เจอพี่ไม่ทักทายกันหน่อยเหรอครับ” เขายิ้มอย่างเป็นมิตร เหมือนเป็นรุ่นพี่ที่แสนใจดี
“สวัสดีค่ะ พอดีมายด์เห็นรุ่นพี่ยุ่ง ๆ อยู่กับเพื่อน ๆ เลยไม่เข้าไปรบกวนดีกว่าค่ะ” ฉันพยายามพูดทำเนียนเหมือนรุ่นน้องที่รู้จักเฮียเขาเท่านั้น
“หืม...มึงรู้จักน้องเขาด้วยเหรอวะ ไอ้แฟรงค์” เสียงของพี่เทมป์ที่เดินข้างกันหันเอ่ยถามเฮียเขา
“เอ่อ...พอดีทำโปรเจกซ์ด้วยกันบ่อย ๆ ช่วงนี้ว่ะ” เขาพูดพลางยกคิ้วให้พี่เทมป์
พี่เทมป์หันมามองฉัน ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเหมือนรู้อะไรบางอย่าง แต่คนที่ดูจะไม่เข้าใจ และดันอยากมีส่วนร่วมอย่างรุ่นพี่มินนี่กลับแทรกเสียงขึ้นมา
“พี่แฟรงค์
