มาร์ตินเดินหายเข้าไปในห้องน้ำไม่นานก็อองมาในชุดลำลองเเบบที่เขาชอบใส่ตอนอยู่คอนโด
นับดาวเผลอจ้องเขาอยู่นานด้วยความที่เธอคิดถึงวันเก่าๆที่อยุ่ด้วยกัน
"มองพี่ทำไม?ครับ "
"เปล่าซักหน่อย ใครมองคุณ"
เธอทำเฉไฉไม่รู้ไม่ชี้ หันมาดูซีรี่ต่อ
หึ. ก็พี่เห็นอยุ่ว่าเรามอง คิดถึงพี่เหรอรับ ?
ใช่สิ ขนาดเขายังคิดถึงเธอเเทบบ้าเลย มีหรือที่เธอจะไม่คิดถึงเขา
"ไม่คะ .. เเรกๆนยอมรับคะว่าคิดถึง เเต่ตอนนี้ไม่คิดถึงเเล้วคะ "
ดูก็รู้ว่าเธอปากไม่ตรงกับใจ ก็เเววตาเธอเเสดงออกซะขนาดนั้น เดี๋ยวเจอลูกอ้อนเขาบ้าง ดูซิเธอจะปากเเข็งไปถึงไหน กัน..
"ครับ ไม่คิดถึงก็ไม่คิดถึง"
"ดาวจะนอนเเล้วคะ อย่าเสียงดังนะคะ "
เธอรุ้ว่าเขาจะทำงานต่อเลย พูดดักไว้ .
"ครับ ฝันดีนะ คุณภรรยา " "ฝันดีครับ ลูกพ่อ "
เขาเเอบขโมยหอมเเก้มเธอเเละเเอบจูบเบาๆที่ท้องเธอ ก่อนจะห่มผ้าให้เธอ
"นี่.. "
เธอเอ็ดมาร์ตินเบาๆ
"นอนครับ พักผ่อนเยอะ
