เสียงที่เต็มไปด้วยความขมขื่นของวินซ์ทำให้คอร์เนลถอนใจออกมาเบาๆ
“งั้นก็แสดงว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำลงไปก็เพื่อตัวเองทั้งหมดใช่ไหม”
“ผมทำเพื่อขวัญชีวา”
“ไม่จริงหรอก ถ้าคุณทำเพื่อขวัญชีวาจริงๆ คุณก็จะต้องยอมรับกับเธอแล้วสิว่าตัวเองเป็นใคร นี่คุณปล่อยให้เธอวิ่งตามคุณให้วุ่น จากนั้นก็ผลักไสเธอออกจากชีวิตอย่างใจดำ”
“ผมจำเป็นต้องทำ” เพราะเขาไม่ต้องการให้ขวัญชีวาต้องมาจมปลักกับคนที่มีแผลน่าเกลียดน่ากลัวเช่นเขา วินซ์ต่อเหตุผลให้กับตัวเองในใจเงียบๆ
“แต่คุณเลือกได้นี่คุณวินซ์ ความจริงผมก็ไม่อยากจะยุ่งเรื่องนี้นักหรอกนะ แต่ผมสงสารขวัญชีวา เธอรักคุณมาก...รักคุณจนไม่เหลือสายตาไว้มองใครอีกแล้ว และคุณรู้ไหมว่าตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาขวัญชีวาทุกข์ทรมานเพราะความคิดถึงคุณแค่ไหน เธอบินไปเยี่ยมคุณที่หลุมฝังศพที่คุณอุปโลกน์ขึ้นมาทุกสัปดาห์ และก็ไม่มีวินาทีไหนที่ใบหน้าของเธอจะไม่เปื้อนน้ำตา”
วินซ์รู้มาตลอดว่
